Wat is prostatitis? Deze vraag baart veel vertegenwoordigers van de sterkere seks zorgen. Mensen in de moderne wereld hebben veel verleidingen die leiden tot de ontwikkeling van pathologie. Een man mag geen symptomen negeren die wijzen op de aanwezigheid van prostatitis. Mannen proberen verschillende pathologieën in het voortplantingssysteem geheim te houden, hoewel dit verkeerd is. In de moderne geneeskunde kan prostatitis snel worden genezen met een tijdige en correcte behandeling.
Etiologie van de ziekte
Het mannelijk lichaam bevat een klier die alleen kenmerkend is voor het sterkere geslacht. Deze klier wordt de prostaat of prostaat genoemd. De prostaat is verantwoordelijk voor de productie van mannelijke hormonen in het lichaam. De klier bestaat uit zacht weefsel en heeft kanalen. Via de kanalen kunnen verschillende infecties en pathogene micro-organismen de prostaat binnendringen. Microben veroorzaken een ontstekingsproces in de zachte weefsels van de klier. De prostaat begint, onder invloed van een ontsteking, in omvang toe te nemen en oefent druk uit op de inwendige organen van het kleine bekken. Dit hele proces wordt prostatitis genoemd.
Wat zorgt ervoor dat de ziekte zich ontwikkelt?
De ontwikkeling van prostatitis in het menselijk lichaam wordt door vele factoren beïnvloed. Veel redenen blijven onzichtbaar voor een man. De ziekte begint zich actief te ontwikkelen en ongemak te veroorzaken, in sommige gevallen kan het ernstige complicaties veroorzaken. De oorzaken van prostatitis zijn:
- Infecties;
- Niet-besmettelijke factoren.
Verschillende infectieuze agentia beïnvloeden het optreden van ontstekingen in de prostaat. Het grootste gevaar zijn seksueel overdraagbare infecties. Soa's zijn moeilijk met medicijnen te behandelen en sommige zijn ongeneeslijk. Prostatitis kan ook worden veroorzaakt door micro-organismen die vanuit andere pathogene foci het bloed binnendringen. De ontwikkeling van de ziekte kan worden beïnvloed door chronische ziekten van de nasopharynx, het maagdarmkanaal en het urogenitale systeem. Schadelijke microben kunnen tijdens de operatie de prostaat binnendringen.
Artsen schrijven de resterende redenen toe aan niet-infectieuze factoren. Prostatitis kan optreden bij een inactieve levensstijl, slechte voeding en verminderde immuniteit. Bij mensen die lijden aan diabetes en hypertensie is prostatitis een bijkomende ziekte. Verschillende verwondingen aan inwendige organen of zachte weefsels veroorzaken de ontwikkeling van pathologie in het lichaam van een man. Alcoholmisbruik en roken hebben ook invloed op ontstekingen in de klier. Zwaarlijvige mannen lopen risico omdat overtollige vetmassa en verplaatste inwendige organen druk uitoefenen op de prostaat.
Soorten ziekten
De ziekte heeft verschillende etiologieën. Vanwege het vormingsproces is prostatitis verdeeld in twee grote groepen:
- Bacteriële prostatitis;
- Geen bacteriële ziekte.
De bacteriële vorm van de ziekte kan onverwacht optreden; deze pathologie wordt de acute vorm genoemd. Acute bacteriële prostatitis is het gevaarlijkste type ziekte. De pathologie verschijnt abrupt en gaat gepaard met een hoge lichaamstemperatuur. Een man met dit type ziekte begint zich koortsig te voelen, hij ervaart ernstige snijpijn in de onderbuik en het urineren wordt moeilijk. Bacteriële prostatitis moet in een ziekenhuis worden behandeld. Als u niet op tijd hulp van een specialist zoekt, kan de dood optreden.
Pathologie veroorzaakt door bacteriën komt niet altijd abrupt voor. De meest voorkomende vorm van prostatitis is chronisch.
De eerste symptomen van de ziekte treden onopgemerkt op. De ziekte wordt ontdekt tijdens een intramuraal onderzoek of testen. Deze vorm is gevaarlijk omdat de redenen die de ontsteking veroorzaakten niet worden herkend. De bacterie kan gedurende een lange periode in het lichaam afsterven, maar de ontsteking blijft bestaan en ontwikkelt zich verder. De behandeling van de chronische vorm van bacteriële prostatitis duurt lang.
De niet-bacteriële vorm van pathologie is verdeeld in chronische en asymptomatische typen. De chronische vorm lijkt op de bacteriële vorm, maar wordt veroorzaakt door blootstelling aan externe factoren. Niet-bacteriële prostatitis wordt beïnvloed door een slechte levensstijl, verwondingen aan de bekkenorganen, langdurig zitten en obesitas. De niet-bacteriële vorm wordt veel sneller behandeld dan alle andere, omdat ontstekingen worden verlicht door monotherapie.
Asymptomatische prostatitis is een latente vorm van de ziekte die optreedt zonder zichtbare symptomen. Het gevaar van deze pathologie is de ontwikkeling van kankertumoren en abcessen. Dit type prostatitis kan alleen worden gedetecteerd door middel van echografie van de bekkenorganen. Daarom wordt mannen aangeraden om de echokamer minimaal één keer per zes maanden te bezoeken.
Symptomen van de ziekte
Prostatitis kan bij mannen zowel op jonge leeftijd als op volwassen leeftijd voorkomen. De ziekte komt het vaakst voor bij mensen in de leeftijd van 30 tot 40 jaar. Met de leeftijd neemt het percentage patiënten toe. Prostatitis kan in een vroeg stadium worden opgespoord met zorgvuldige aandacht voor uw lichaam. Het verschijnen van de volgende symptomen duidt op de aanwezigheid van pathologie:
- Problemen met plassen;
- Snij- of pijnlijke pijn in de onderbuik;
- Pijn bij het plassen of poepen;
- Frequente drang om naar het toilet te gaan (vooral vaker 's nachts);
- De aanwezigheid van eventuele insluitsels of bloed in de urine;
- Erectiestoornissen;
- Pijn tijdens geslachtsgemeenschap.
Bij het verzamelen van anamnese klaagt de patiënt over problemen met plassen. Urine kan langzaam of druppelsgewijs naar buiten komen. In ernstige gevallen komt er onvrijwillig vocht vrij. De patiënt ervaart lage rugpijn, die verergert bij een bezoek aan het toilet. De man wordt prikkelbaar, onoplettend en er kan een depressie optreden. Frequente nachtelijke bezoeken aan het toilet veroorzaken nerveuze spanning en langdurige stress. Het seksuele leven wordt inactief. Sommige patiënten ervaren verlies van libido. Een ernstige vorm van de pathologie veroorzaakt impotentie. Acute bacteriële ziekten kunnen leiden tot de ontwikkeling van sepsis. In dit geval is onmiddellijke medische behandeling vereist.
Een langdurig verloop van de ziekte kan problemen met de bevruchting veroorzaken. Zaadvloeistof verliest dichtheid, de structuur van sperma verandert en in sommige gevallen is hun dood mogelijk. Bij onderzoek in een laboratorium heeft de zaadvloeistof een zwakke consistentie en wordt lichter en transparanter. De behandeling van onvruchtbaarheid veroorzaakt door prostatitis is erg lang en duur.
Diagnose van de ziekte
Om een nauwkeurige diagnose te stellen, moet een man door een arts worden onderzocht en tests ondergaan. Bij prostatitis ervaart de patiënt pijn door palpatie in het perineale gebied. Interne palpatie van het rectum toont de aanwezigheid van zwelling in het gebied van de prostaat; het wordt compact bij aanraking. De patiënt klaagt over problemen met het urogenitale systeem. Na het verzamelen van een anamnese moet de patiënt een gedetailleerde bloedtest ondergaan op de aanwezigheid van overtollig eiwit, verhoogde niveaus van leukocyten en prostaatantigeen.
Om infectie uit te sluiten, moet de patiënt een urethrale uitstrijkje ondergaan. Het laboratorium zal de geïdentificeerde bacteriën kweken en hun gevoeligheid voor bepaalde soorten antibiotica testen.
Voor een nauwkeurig beeld wordt een echografisch onderzoek van de bekkenorganen uitgevoerd. Het vertoont duidelijk ontstekingen en vergroting van de prostaat. Als de klier enorm is gegroeid, kun je op een echografie de aanwezigheid van achtergebleven urine in de blaas zien.
Nadat alle tests en onderzoeken zijn voltooid, krijgt de man een volledige diagnose en een voorgeschreven behandeling.
Behandeling van prostaatontsteking
Therapie voor prostatitis is complex en omvat verschillende groepen medicijnen. Voor de behandeling zijn medicijnen nodig zoals:
- Antibiotica;
- Niet-steroïde ontstekingsremmende stoffen;
- Reductaseblokkers;
- Pijnstillende medicijnen.
Antibiotica zijn de belangrijkste behandeling voor prostatitis. Om een effectief medicijn te selecteren, wordt de gevoeligheid bepaald van de micro-organismen die de ziekte veroorzaken. Geneesmiddelen worden gekozen uit de groepen macroliden, cefalosparines en fluorochinolonen.
Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen worden gebruikt om het ontstekingsproces in de prostaatklier te verlichten. De stoffen worden in verschillende vormen gebruikt. Voor prostatitis worden NSAID's meestal voorgeschreven in de vorm van zetpillen. Lokale blootstelling aan het medicijn verlicht snel de zwelling van de zachte weefsels van de klier.
Reductaseblokkers worden gebruikt om urineproblemen te behandelen. Medicinale stoffen helpen het proces van het omzetten van testosteron in dihydrosteron te blokkeren. Dihydrosteron beïnvloedt de groei van de prostaat. Na twee dagen inname van het geneesmiddel neemt de druk aan de basis van de blaas af en wordt de uitstroom van vocht hersteld. De therapie is langdurig. Het medicijn wordt gedurende het gehele verloop van het therapeutische effect ingenomen.
Analgetica worden voorgeschreven aan patiënten met scherpe en ernstige pijn. Het medicijn wordt geselecteerd door de arts. Het wordt niet aanbevolen om pijnstillende middelen langer dan 5 dagen te gebruiken.
Zelfbehandeling wordt niet aanbevolen. Uw arts moet u vertellen wat prostatitis is en hoe u dit kunt bestrijden.